سلام

بعد از مدتها با یک مثنوی در خدمتم

مدتی قبل رفته بودم کنگره شعر آئینه نبی و این شعر رو اونجا خوندم:

در دست های خسته قلم درد می کشد

بنویس ای قلم که دلم درد می کشد

دل! مدتی ست خسته و ولگرد می پری!

از صاحبت جدا شده ای ، فرد می پری

عمری ست وام دار و گدای همین دری

تو خانه زاد حضرت موسی بن جعفری

آخر به کاظمین چرا پل نمی زنی؟

بر پای شاه دست توسل نمی زنی؟

دل را اگر دوباره هوایی کنی خوش است

در محضر رئوف گدایی کنی خوش است

ای آشنای عرش خداوند ذوالجلال

وای هفتمین درخشش خورشید لایزال

از کینه ی تو بود که شیطان رجیم شد

حتی به احترام تو موسی کلیم

ای التیام درد اسیران اشک بار

دریابمان که رفته ز دل هایمان قرار

ما نیز در کشاکش این روزهای تار

حبسیم در سیاهی زندان روزگار

تاریک همچو ظلمت دل های بی نصیب

از عشق خاندان شما ایها الغریب

از جور دشمنان خدا درد می کشیم

ما هر چه می کشیم ز نامرد می کشیم

آنان که جام زهر خوراندند پیش از این

این روز ها دوباره نشسته ند در کمین

تاریخ شیعه را مثل آورده اند باز

آری زبیرها جمل آورده اند باز

هان! موزیان جسته ز مرداب آمدند

خندق به پا کنید که احزاب آمدند

در امتحان عشق نشاید خطا کنیم

ما را امانتی ست نباید رها کنیم

خورشید عشق، رنج فراوان کشیده ایم

با ما بگو ز صبر که زندان کشیده ایم

در یابمان که رفته ز دل هایمان شکیب

دریابمان - به حق رضا- ایها الغریب

یا حق

امشب به روی دفتر من خواهشا ببار

یک شعر ِ خشک ِ تند ِ جهتدارِ سر بدار

حالا تو نیستی و زمین دور می زند

فکرم میان شک و یقین دور میزند

وقتی گلو گرفته بغض است و باور است

این حرفها نگفته نمانند بهتر است

این فکرهای پاپتی سرکش بلند

من را به شرح مسئله پابند می کنند

این روزها فضای زمین هم عوض شده ست

معیارهای سابق دین هم عوض شده ست

اصلا به دیگران که نبودند دل نبند

حتی رفیق­های تو تغییر کرده اند

در یادشان نمانده زمانی که جنگ بود

روزی که سر بدون بدن هم قشنگ بود

هی چشم توی چشم شما قول داده اند

درپیش چشمهای خدا قول داده اند

در پیش چشمهای خدا قول­ها شکست

یا اینکه بهتر است بگویم خدا شکست

گم می شدید در تب تکرار شهرها

چون عکسهای سینه ی دیوار شهرها

پس منحصر شدید به یک چند دشت خاک

و مختصر شدید به یک چفیه و پلاک

وقتی شما زدوده شدید از حیات­مان

یکباره خم گرفت و عوض شد صراط­ مان

چرخیده روزگار و شرایط طبیعی است!

آخر نمی شود یه همین وضعیت نشست

وقتی به حول و قوه ی دین راه روشن است

دشمن مشخص است و کمینگاه روشن است

باید چکاند ماشه- قلم های جنگ را

از واژه پر کنید خشاب  تفنگ را

«ای بی خبر ز لذت شرب مدام»ـشان

«ثبت است بر جریده ی عالم دوام»-شان

حالا تو در حضور دلم قد کشیده ای

بر قطره های خون قلم قد کشیده ای

ماییم پا به راه و در این راه بی قرار

امشب به روی دفتر ِ من کاملا ببار

یا حق.

الاغ پیر برای چمن دلش لک زد

به یاد روز جوانی دوباره جفتک زد

و فکر کرد به روزی که ادعایی داشت

میان اهل طویله برو بیایی داشت

بهار بود به سر سبز دشت سر می زد

دلش به روشنی یونجه زار پر می زد

خزان میان غم برگ ریز گم می شد

و محو خش خش پاییز زیر سم می شد

و فکر کرد که پاییز عمر آمده است

بهار زندگی اش را تب خزان زده است

نگاه کرد به اوضاع خشک پیله ای اش

به زندگی پر از زحمت طویله ای اش

دلش شکست به تنهایی دلش سر زد

سری به گوشه ای از دستگاه عرعر زد

شبیه سابق آواز خوان و شاعر خر

شروع کرد و تصنیف عمر را عر عر

آهای کوچک دنیا چه زود می گذری"

به قول شاعر مانند رود می گذری

چقدر در خم و پیچت چو خر اسیر شدم

بدون این که بفهمم چه زود پیر شدم

دوباره خر شده ام داد می زنم عر عر

زمانه خاطره های مرا بکن از بر

زمانه تهمت نافهم بودن خر بس

"رها کنید مرا کاه و یونجه دیگر بس

به در رسید برای چمن دلش لک زد

جوان نبود ولی شک نکرد جفتک زد

دری شکست کسی مثل اینکه بد خر شد

سکوت دشت پر از های های عرعر شد

بشکن مرا این حجم تو خالی بد را

بس کن چه گیری داده ای ول کن جسد را

ول کن برو برگرد آنجایی که بودی

برگرد در جمع همان هایی که بودی

من را نبین پاهای من زنجیر دارد

تاریخ هم در مورد من گیر دارد

اصلا تمام جزئیاتم بند  خاکند

سلول های کوچکم فرزند خاکند

من دوست دارم مدتی تعطیل باشم

با خاکبرگ باغچه فامیل باشم

شاید کسی در من درختی را بکارد

یا مرد خوبی روی چشمم پا گذارد

من دوست دارم خاک باشم مثل سابق

پربار باشم پاک باشم مثل سابق

آنجا کسی در انتظار توست برگرد

گرمای دستی در کنار توست بر گرد

این ماجرا با خاک پایان می پذیرد

لطفا کسی دیگر سراغم را نگیرد

لطفا نقد کنید