بعد از چند ماه آخر توانستم با یک شعر بروز شوم این شعر هنوز نقد نشده و منتظر نظرات شماست.

بَ خدا مدتی اَن چیشُم، دلُم اَ دنیا سیرَن

مِثِ آسمون گرفته عین خوشخون که اسیرَن

ای وَر و او وَر ندار، هر جُ بیری دنیا یه جورَن

شُوُ روز صُب تا پَسین پَس سر هم میان و میرَن

سر تا پُی نکبت دنیا که بیگیر همش دو روزَن

دو روزن ، دو روز کو اَم یه روز خوشَن یه روز زِهیرَن

مُ کیُم وختی یه سِیلی می کُنُم تازه می فهمُم

صورتُم عین تُوه دلُم مِثِ دشت کویرَن

سر صَحری دل مُ هیچی به جز خار چیله نیسّه

یه دُعُی اَی بُکُنُم دعا کو اَم بیگیر، نگیرَن

اَ خودُم، اَ دو و وَر، اَ زندگی خسّه شُدَمه

تو یه کار بُک که اونُی که مِث مُنَن زوتر بیمیرَن

به این سایت که دست کار بچه های خودمون سر بزنید.

هیئت محبین اهل بیت علیهم سلام دانشگاه خلیج فارس بوشهر

یا حق.